مرحوم محمدباقر محمودى منتشر شده كه مربوط به همين مكتب فضائل نويسى اهل بيت ( ع ) در اصفهان است ( تهران ، 1406 ) . چهار كتاب عمده كه طبرى از آنها نقل كرده عبارتند از المجتبى ، منتهى المطالب ، مناقب ابن مردويه و نكت الفصول كه شرح آنها در كتابخانه طبرى خواهد آمد . 3 . ابتكارهاى فراوان در استدلالها و پاسخ به شبهات متصور در مبحث امامت كه به نظر مى رسد ، در ميان نويسندگان متقدم و متأخر كم مانند است ، گرچه لزوما نه نيرومند . در اين زمينه بسا بتوان او را در تفريعات فراوانش در گشودن راه براى استدلالهاى كلامى شيعه با شيخ مفيد مقايسه كرد . طبيعى است كه باز هم بايد تأكيد كرد كه اين مقايسه بايد در كميت باشد نه كيفيت . با اين حال ، برخى از نكات واقعا ارزشمند است . براى نمونه مى توان به برخى از مباحثى كه در همين مقدمه در معرفى اسرار الامامه آورده ايم مراجعه كرد . 4 . استفاده از منابع و آثارى كه دست كم امروزه در دسترس ما نيست . در اين زمينه هم آثار عمادالدين طبرى زبدگى خاصى داشته و هرچند نه در حد ابن طاوس اما به هر روى ، از شمارى از آثارى كه اكنون در دسترس ما نيست استفاده كرده است . بايد توجه داشت كه وى در برخى از آثار خود كمتر ارجاع مىدهد كه از آن جمله در مناقب الطاهرين است . به طور كلى بايد گفت تركيبى از ويژگى هاى ياد شده در آثار او ، سبب توجه خاص به آنان و بهره گيرى از آن توسط عالمان شيعه در دوره هاى بعد شده است . در اينجا بايد گفت در عين حال كه آثارش قابل استفاده است ، اما در پذيرش آنها مى بايست با احتياط رفتار كرد . به خصوص در كامل نوعى اخبار تازه شگفت وجود دارد كه تحقيق جدى ميطلبد . براى نمونه وى براى نخستين بار از دختر كوچك امام حسين ( ع ) ياد كرده كه در شام با ديدن سر پدر درگذشته است ( كامل : 2 / 179 ) . مطالبى كه وى در قضاياى اسرا بيان كرده براى مرحوم حاج شيخ عباس قمى جالب توجه بوده و وى بخشى از آنها را در فوائد الرضويه : 63 - 66 ضمن شرح حال عماد طبرى آورده است .